PD-L1 służy jako podwójny czynnik oddzielający GVL od GVHD cd

Ni i in. rygorystycznie demonstruj to odkrycie przy użyciu wielu modeli GVHD (dwa mysie allogeniczne modele HCT i ludzki mysi ksenogeniczny model HCT) i dwa modele nowotworów, w tym jeden, który uprzednio wykazano jako częściowo oporny na efekt GVL (23). W tych modelach wyczerpanie limfocytów T CD4 + zwiększyło poziom IFN-y w surowicy. poziomy, prowadzące do podwyższenia poziomu PD-L1 w tkankach biorcy i komórkach T CD8 + dawcy (Figura 1). W tkankach docelowych GVHD, Ni i współpracownicy stwierdzili, że zwiększone interakcje PD-L1 / PD-1 między tkankami biorcy a komórkami T CD8 + dawcy doprowadziły do wyczerpania limfocytów T i apoptozy, tym samym zapobiegając GVHD. W tkankach limfoidalnych zwiększone interakcje PD-L1 / CD80 między limfocytami T CD8 + zwiększały przeżycie i ekspansję limfocytów T i zachowywały odpowiedź GVL. Ni i współpracownicy doszli do wniosku, że wynik wpływu, w którym pośredniczy PD-L1. Na limfocyty T CD8 + zależy od tego, czy obecne są komórki T CD4 +, charakteru partnera oddziałującego wyrażanego przez komórki T CD8 + i mikrośrodowiska tkanki. Figura Wpływ wyczerpania limfocytów T CD4 + na GVL w porównaniu z GVHD. Ubytek limfocytów T CD4 + po allogenicznym transplantacji komórek krwiotwórczych (HCT) zwiększa poziomy ogólnoustrojowe IFN-y i zmniejsza IL-2. Zmiany w tych cytokinach z kolei sprzyjają ekspansji limfocytów T CD8 + w tkance limfatycznej z możliwością celowania w złośliwe komórki gospodarza za pośrednictwem oddziaływań PD-L1 / CD80. Odwrotnie, w tkankach docelowych opartych na GVHD wyczerpanie limfocytów T CD4 + wzmacnia oddziaływanie oddziaływań PD-L1 / PD-1 między komórkami T CD8 + a komórkami tkanek docelowych GVHD, zwiększając tym samym wyczerpanie i apoptozę komórek T CD8 + atakujących gospodarza. Dane przedstawione przez Ni i współpracowników pokazują znaczenie zależnej od kontekstu funkcji PD-L1 w wywieraniu wpływu na odpowiedzi komórek T CD8 + dawców podczas procesu GVL w porównaniu z GVHD i ujawniają kluczową rolę limfocytów T CD4 + w regulowaniu tych procesów. Zależna od kontekstu funkcja PD-L1 została ostatnio opisana przez Saha et al. (24), który stwierdził, że GVHD było zmniejszone u myszy otrzymujących Pdl1. /. komórkami dawcy, ale zachowano odpowiedź GVL. Ni i współpracownicy dodali do tego odkrycia, demonstrując, że interakcje PD-L1 / CD80 mają kluczowe znaczenie dla efektu GVL. Co ważniejsze, Ni et al. dostarczyły ekscytującą i możliwą do przetłumaczenia strategię, która obejmuje wyczerpywanie limfocytów T CD4 + w celu zapobiegania GVHD, ale utrzymuje skuteczną odpowiedź GVL, poprawiając tym samym wynik allogenicznego HCT. Jest jednak kilka pytań bez odpowiedzi z badań przeprowadzonych przez Ni i współpracowników, które wymagają dalszych badań. Po pierwsze, nie jest jasne, w jaki sposób wyczerpanie limfocytów T CD4 + początkowo prowadzi do zwiększenia IFN-y. produkcja in vivo. Ni i in. przypisano podniesienie IFN-y wytwarzanie w celu zwiększenia ekspansji limfocytów T CD8 + w nieobecności limfocytów T CD4 +
[podobne: medycyna rodzinna katowice, przychodnia przyszpitalna solec, warta ubezpieczenia turystyczne ]
[podobne: axudan hct, przychodnia przyszpitalna solec, wodobrzusze nowotworowe ]