Gra typu „znajdź i ukryj” między limfocytami T z ograniczonym Cd1 a wirusami herpeswirusa czesc 4

Niedawno odkryliśmy, że US2 i blisko spokrewnione białko US11 indukują degradację produktu białkowego genu spokrewnionego z MCH klasy I kompleksu M1 (MR1) (NR Hegde, niepublikowane obserwacje). KSHV MIR2 zmniejsza rozpoznawanie limfocytów T z ograniczoną liczbą CD8 +, CD4 + i CD1d. Podobnie, HIV Nef zaszachowuje nie tylko MHC klasy I, MHC klasy II, CD4 i CD28, ale także CD1a (18). Jest niezwykłe, że te wirusowe białka mogą działać na cząsteczki o tak różnych pierwotnych strukturach. Co więcej, jest to nieco zaskakujące, ale mówiące, że wirusy opryszczki, takie jak HCMV, z ponad 200 genami, są ukierunkowane na wiele szlaków rozpoznawania z użyciem pojedynczego białka wirusowego. To ukierunkowanie nie jest przypadkowe i dodatkowo podkreśla znaczenie utrudniania rozpoznawania immunologicznego. Tabela Białka wirusa wpływają na wiele sygnałów immunologicznych. Model rozpoznawania przez limfocyty T komórek zakażonych przez herpeswirusa, takich jak KSHV i HIV, zmniejsza ekspresję cząsteczek CD1 na powierzchni komórki. Przewidujemy, że inne wirusy, w szczególności wirusy opryszczki, również będą blokować ekspresję lub prezentację antygenu przez CD1. Ponieważ komórki T ograniczone do CD1 odgrywają rolę w odporności antywirusowej, przerywanie linii komunikacji z tymi komórkami T jest korzystne dla patogenu. Jeśli wirusy nie zmieniają lipidów komórkowych, w jaki sposób CD1 sygnalizuje obecność wirusów. Jedna odpowiedź może wynikać z rozważań na temat ruchu cząsteczek CD1 w komórkach. Prezentacja lipidów przez cząsteczki CD1 wymaga ruchu do przedziałów endosomalnych (6). Cząsteczki CD1, które nie mogą być internalizowane, ponieważ nie mają domen cytoplazmatycznych lub są wyrażane w komórkach bez pewnych adapterów klatriny, nie mogą prezentować lipidów dla komórek T (6). Tak więc, w naszym modelu przedstawionym na Figurze 1A, immunologicznie odpowiednie lipidy rozpoznawane przez limfocyty T z ograniczeniem CD1 są ładowane na CD1 w endosomach lub lizosomach. Inne lipidy, np. Fosfatydyloinozytol, nakłada się na powstające cząsteczki CD1 w ER i są one mniej antygenowe. Co więcej, cząsteczki CD1 są szybko endocytozowane z błon plazmatycznych, a większość tych cząsteczek gromadzi się w pęcherzykach endosomalnych lub lizosomalnych, a nie na powierzchni komórki (6). Figura Model ograniczonego do CD1 rozpoznawania zakażenia wirusem herpeswirusa. (A) Heterodimery łańcucha ciężkiego CD1 i .2m łączą się z niektórymi endogennymi lipidami (niebieskim) w ER i przechodzą przez aparat Golgiego na powierzchnię komórki. W normalnych komórkach większość cząsteczek CD1 akumuluje się w endosomach lub lizosomach, gdzie występuje wymiana lipidów ER (lub powierzchni komórek) z liposferami endosomalnymi (czerwonymi). Po nabyciu lipidów bardzo niewiele cząsteczek CD1 powraca do błony komórkowej. Zatem limfocyty T z ograniczonym CD1, które rozpoznają bakteryjne lub własne lipidy załadowane w endosomach i / lub lizosomach, nie są stymulowane.
[podobne: medycyna rodzinna katowice, zespół hiperstymulacji jajników, ketrel cena ]
[hasła pokrewne: tevagrastim, ketrel cena, menmag cena ]