Gra typu „znajdź i ukryj” między limfocytami T z ograniczonym Cd1 a wirusami herpeswirusa cd

Podczas gdy wiele białek wirusowych jest zakotwiczonych w kwasach tłuszczowych i zakotwiczonych w glikofosfatydyloinozytolu, modyfikacje te są mało prawdopodobne, aby były specyficzne dla wirusów, ponieważ białka komórkowe są podobnie modyfikowane. Istnieją dowody, że limfocyty T z ograniczeniem CD1d są aktywowane bez bezpośredniego rozpoznawania lipidów pochodzących od patogenów. Dzieje się to poprzez stymulację przez słabe odpowiedzi sam-lipidowe prezentowane przez CD1d i jest następnie amplifikowane przez IL-12 wytwarzane przez DC, gdy wykrywają produkty bakteryjne (14). Zgodnie z tym modelem rozpoznawanie patogenów jest osiągane przez inne komórki, a limfocyty T z ograniczonym CD1 są pośrednio stymulowane do ekspresji cytokin. Jednakże istnieją również wskazania, że limfocyty T z ograniczeniem CD1 mogą rozpoznawać komórki zakażone wirusem. Na przykład limfocyty T z ograniczonym CD1 są często cytolityczne, a zatem zdolne do bezpośredniej interakcji i zabijania komórek zakażonych wirusem (6. 9). Hamowanie KSHV rozpoznawania limfocytów T z ograniczoną ekspresją CD1d W tym wydaniu JCI, Ganem i współpracownicy opisują utratę CD1d na powierzchni komórki w komórkach zakażonych KSHV (15). Modulator białek KSHV rozpoznawania immunologicznego a (MIR1) i MIR2 (również znane jako K3 i K5, odpowiednio) powodowały internalizację komórek CD1d na powierzchni komórki w procesie zależnym zarówno od obecności dynaminy, jak i od ubi-quitinacji cytoplazmatycznej CD1d. lizyna. Wewnętrzna CD1d była stosunkowo stabilna i nie uległa natychmiastowej degradacji w lizosomach (15). Poprzednie obserwacje z tego laboratorium wykazały, że MIR2 również promuje internalizację cząsteczek MHC klasy I, B7.2 i ICAM-1 (16, 17). MIR2 nie tylko redukuje CD1d na powierzchni komórki, ale także hamuje rozpoznawanie limfocytów T z ograniczeniem CD1d. Wyniki te są szczególnie interesujące, ponieważ, jak podkreślają autorzy, wzmacniają przekonanie, że CD1d w komórkach zakażonych wirusem może sygnalizować bezpośrednio komórki T. W przeciwnym razie, dlaczego infekcja KSHV wyłączy CD1d z powierzchni komórki, proces, który może przynieść korzyść wirusowi tylko w zainfekowanych komórkach, a nie w jakimś innym APC, który nie jest zainfekowany. Rozwiązłość wirusowych białek unikania odporności Wyniki Sanchez, Gumperz i Ganem (15) podkreślają kolejną pojawiającą się zasadę wirusowego uchylania się od wirusów. Wstępne raporty opisujące inhibitory szlaku MHC klasy I wykazywały skłonność do ignorowania wpływu białek wirusowych na inne cząsteczki MHC i inne niż MHC (2). Jednak wraz z postępem prac stało się jasne, że wiele wirusowych białek odpornych na unikanie wiąże się z wieloma celami komórkowymi, tym samym zapobiegając rozpoznaniu przez kilka ścieżek (3, 4). Jednym z najlepszych przykładów jest ludzka izolowana glikoproteina ludzka cytomegalowirusa (HCMV) z otwartą ramką odczytu 2 otwartego regionu 2 (US2), która indukuje degradację kilku różnych cząsteczek MHC klasy I (HLA-A, HLA-B, HLA-C, HLA-E i HLA-G), a także MHC klasy II. łańcuchy (ale nie. lub łańcuchy niezmienne), HLA-DM. i białko hemochromatozowe (patrz Tabela 1)
[patrz też: hormon antydiuretyczny, sztuczna błona dziewicza, znaczenie zdrowia w życiu człowieka ]
[podobne: desmosomy, odruch bezolda jarischa, hormon antydiuretyczny ]